“In het begin schiep God….” Genesis 1:1

Wat een manier om te beginnen! Geen enkele discussie over het bestaan van God, geen enkele verklaring! Geen uitvoerige en gedetailleerde uitleg. Een paar hele eenvoudige woorden om aan te geven dat God er altijd is geweest. Gods woord stelt nergens het bestaan van God ter discussie maar neemt vanaf de allereerste paar woorden dit als fundament van het hele denken en leven zelf.

‘Hij schiep’ alle dingen en heeft hierdoor een relatie met alles wat is en alles wat leeft. Toch houden veel mensen vast aan allerlei theorieën over het ontstaan van de aarde en alles wat daarop leeft, vaak voor de meest eenvoudige reden dat ze hiervoor God niet nodig hebben. God heeft niet iets wat er al was verder gevormd, maar heeft alles uit het niets gemaakt. Waar sommige culturen de zon, de maan en de sterren aanbidden, is onze aanbidding daarentegen gericht op Hem die alles geschapen heeft.

In de komende paar weken gaan we kijken naar het ‘karakter’ van onze God die alles heeft gemaakt en wie Zichzelf niet voor hoeft te stellen of te introduceren – Hij IS! (‘Ik ben die Ik ben’ – Exodus 3) Als kerk Nieuw Leven hebben we zojuist een serie afgerond over de ‘Ik ben’-uitspraken van Jezus (zie hiervoor het tabblad van de website – preken/audiotheek)

Op deze ‘openingspagina’ van de website hopen we over de komende paar maanden een aantal andere ‘karakteristieken’ van God te belichten en ben ik bijzonder gestimuleerd door een boek van Andrew Wilson ‘Incomparable’ (absoluut de moeite van het lezen en bestuderen waard!).

‘In het begin God’, de bijbel heeft alles met God en niet met ons te maken! Het is belangrijk voor elke omstandigheid in ons leven, voor iedere situatie, om te beseffen dat het veel beter is als we met God beginnen. Hij heeft niet alleen het initiatief genomen door alles te scheppen, maar Hij heeft het initiatief nooit uit handen gegeven. Zo goed om te weten dat wat Hij begonnen is, dit ook zal afmaken.

Henk Kersten

Hij is……..! is a post from Henk Kersten.

1 Korintiërs 10:4 “…en ze aten allemaal hetzelfde geestelijke voedsel…”

Voor het volk in de woestijn waren de eerste keren van het oprapen en verzamelen waarschijnlijk heel bijzonder, maar in de loop der tijd konden ze niet langer of moeilijk nog de hand van God herkennen in alles wat ze ontvingen.

Ook wij kunnen zo vertrouwd raken aan de zegeningen van God waardoor we in het ontvangen niet meer Gods hand kunnen ontdekken.

‘Ze aten allemaal hetzelfde’ klinkt niet heel erg gevarieerd en heel erg allemaal hetzelfde!

Maar hoe bijzonder was dit, niet alleen voor hen, maar ook voor onze tijd en generatie. Wat er allemaal te krijgen of ‘te koop’ is en dan doel ik niet zo zeer op de rijke variatie in allerlei winkels e.d.

Wat is er allemaal te verkrijgen op het ‘geestelijk gebied’? Het is niet zo eenvoudig meer voor een kerk om met elkaar ‘hetzelfde geestelijke voedsel’ te eten, zeker niet als het aanbod zo groot is. Vanuit vele verschillende invloeden, leringen, filosofieën en stromingen, komen de vele indrukken op een ieder van ons af. Hier een nieuwe methode, daar een manier van kerk-zijn waardoor velen tot geloof komen etc.

Deze verschillen en de variatie maakt het geheel van Gods wereldwijde kerk ook bijzonder kleurrijk en geeft absoluut verfrissing.

Tegelijkertijd ligt in het vers dat we lazen ook deze uitdaging voor de lokale kerk: ‘het met elkaar zien van het belang om hetzelfde geestelijke voedsel te eten’. Goed om te erkennen dat er ergens iets anders gegeten word. Echter ook voor elke gemeente om in deze vrijheid totale vervulling te vinden in de ‘maaltijd’ die we in iedere lokale kerk eten.

Het samen omarmen van dezelfde waarden en dezelfde visie, waardoor een ieder een stevig fundament in zijn of haar leven kan leggen.  Zoals Paulus in zijn brieven soms laat doorschemeren ‘dit is niet de Heer, maar dit is ons gebruik, zo doen wij het!’

Henk Kersten

IEDEREEN HETZELFDE TE ETEN….? is a post from Henk Kersten.

1 Korintiërs 10: 3 “En ze aten allemaal hetzelfde geestelijke voedsel en dronken allemaal dezelfde geestelijke drank. Ze dronken uit de geestelijke rots die hen volgde – en die rots was Christus…”

De woestijntijd voor het volk van God was niet Gods keuze voor hen, maar het werd wel een hele bijzondere tijd. Een tijd van totale afhankelijkheid en voorziening van God, een tijd van wonderen. Het was onmogelijk om er zelf iets aan te kunnen doen of veranderen, niemand had de mogelijkheden om ergens eten of drinken vandaan te halen.

Geen enkel gedeelte in de bijbel spreekt meer over Gods genade in het voorzien in een behoefte voor een heel volk, als de 40 jaar woestijntijd. Een vuurkolom en een wolkkolom, tekenen van Gods leiding, van licht en warmte wanneer het volk dit nodig had en van schaduw en koelte tijdens de hitte van de dag. Met elke dag het voorzien in eten (manna en kwartels) en drinken, in kleding welke niet aan slijtage onderhevig was.

Wat maakte dit voedsel nu ‘geestelijk’? Het ‘natuurlijke’ manna was ‘geestelijk’ omdat iedereen zich realiseerde dat het Gods voorziening voor hen was. Ze wisten dat de bron niemand anders dan God zelf was. Alles waarvan we tot het besef komen dat het niet ons toedoen, maar Gods soevereine handelen is geweest, dat maakt iets ‘geestelijk’.

Sommige mensen missen het bovennatuurlijke in hun leven omdat ze alles met natuurlijke ogen blijven bekijken. Verhuizen, verandering van baan, extra geld terug via belastingen (een wonder in zichzelf!) e.d., een ‘meevallertje’, herstel in ons lichaam, een gesprek met een collega of medestudent…. Op het moment dat wij de handen van de ‘Gever’ ontdekken is het natuurlijke iets bovennatuurlijks geworden en groeit dankbaarheid in ons hart.

GEESTELIJK VOEDSEL? is a post from Henk Kersten.

1 Korintiërs 10:2 “… allen zich in Mozes lieten dopen, in de wolk en in de zee….”

In de film ‘Flight of the Phoenix’ heeft een piloot de leiding over het vliegtuig zo lang als het vliegtuig in de lucht is. Maar wanneer het een noodlanding moet maken in de woestijn en in stukken breekt, geeft de piloot zijn leiderschap op. Zij die overgebleven zijn proberen hem te helpen om zijn leiderschap uit te oefenen, maar zonder resultaat. Ze beseffen ‘iemand moet hier richting geven’ en de frustraties, het ongeloof en de woede groeien als blijkt dat deze man het spoor volledig bijster is. Met als gevolg dat er mensen in de groep zijn die liever omkomen bij het zoeken van een oplossing dan af te blijven wachten in besluiteloosheid.

Alhoewel ‘leiderschap’ en het spreken hierover in en buiten de kerk allerlei meningen en gedachten oproept, weet iedereen eigenlijk ook dat dit noodzakelijk is. Zowel in het gezin, als werk, school en kerk. We zien in dit gedeelte een volk dat totaal ondergedompeld is in datgene wat Mozes vertegenwoordigde.

Dit gaat veel verder als een omarmen van leiderschap. De onmiddellijke herhaling van ‘de wolk en de zee’ in hetzelfde vers is heel bewust en belangrijk. Deze twee staan hier als een proclamatie van aan de ene kant Gods deel in de tocht door de woestijn, terwijl aan de andere kant Mozes Gods gift is aan het volk. God geeft leiderschap aan Zijn kerk (het is een gift – Efeziërs 4:11-13) om de kerk te helpen haar doel en roeping te vervullen. Het is Gods keuze in het herderen en leiden van Zijn mensen. Psalm 77:21 “U leidde uw volk als een kudde door de hand van Mozes en Aäron.”

M.a.w. ‘God leidt door de hand van….’ Je kunt ‘de wolk en de zee’ niet scheiden van leiderschap en heeft niets te maken met democratie, maar met Gods keuze en Zijn leiding en roeping. De grootste uitdaging ligt hier weer in het kleine woordje ‘allen’. Het belang wat Gods woord keer op keer weer onderstreept om in absolute eenheid onder Zijn hand geleid te willen worden.

Vers 6 van 1 Korintiërs 10 moedigt ons aan om dit ‘voorbeeld’ te volgen en Zijn leiding over ons en in ons leven te verwelkomen.

Henk Kersten

Gedoopt in Mozes ? is a post from Henk Kersten.

Exodus 13: 17-18 “…niet langs de weg die door het gebied van de Filistijnen loopt, ook al was dat de kortste route….. Hij liet hen een omweg maken en door de woestijn naar de Rietzee trekken…”

Met andere woorden: het volk kon bij de Rode Zee geen kant meer uit en kwam in moeilijkheden omdat God hen had geleid!

Soms lijken we een theologie te omarmen die iets anders aan ons leert n.l. dat elke vorm van moeilijkheden of tegenslagen nooit vanuit God op ons pad komen. Als God met ons is dan loopt alles soepel en gaat het leven ons voor de wind. Dit gedeelte in Exodus is een geweldige hulp in het omgaan met de soms onbegrijpelijke situaties van het leven zelf.

Hier in Exodus is er duidelijk een kortere weg, maar God leidde hen via een langere weg. Hij had hier een reden voor (vers 17b) en is dit op zichzelf de moeite van het bestuderen waard (maar niet voor dit moment).

Het volk kon geen kant meer uit en met de vijand achter zich, opende de Rode Zee zich en trok het volk van God hierdoor heen. Bij de achtervolging verdronk de vijand toen de wateren terugvloeiden.

‘Samen door de zee’ spreekt over het bijeen blijven als volk van God op de momenten waarin we niet alles begrijpen wat er gebeurd en er zorg voor te dragen dat er niemand is die ‘achter blijft’. Het is niet de snelste renner die het tempo bepaalt, maar de laatste die geholpen wordt om de overkant te bereiken.

‘Samen er doorheen trekken’ spreekt over iets wat maar voor een moment duurt en wat we achter ons laten. De omstandigheden zullen veranderen, dit is maar een moment. Samen te staan, schouder aan schouder in ons bidden voor Zijn kerk, voor onze gezinnen en families, voor de samenleving e.d.

Het is iedere keer weer een verademing als mensen om je heen met geloof uitspreken: ‘dit blijft niet! Je komt hier door heen, je bent niet alleen, we doen dit samen….!’

Wat een prachtig beeld is dan de doop in water waarbij we ‘allen’ tot één Lichaam gedoopt zijn en met elkaar schouder aan schouder de toekomst in kunnen gaan, samen door iedere zee!

Henk Kersten

SAMEN DOOR DE ZEE – 1 Kor.10:1-5a is a post from Henk Kersten.

Mattheus 11:7-9 (herziene statenvertaling)

Het was tijdens een avond van samen bidden voor de kerk, dat een van de leiders het gedeelte las vanuit Mattheus 11, waar Jezus deze vraag tot wel drie keer stelt aan de menigte.

Het lijkt er op dat Jezus met deze vraag iedereen de gelegenheid geeft om zijn/haar hart te onderzoeken.
“Met welke verwachting ben je eigenlijk gaan kijken? Wat wilde je eigenlijk zien en wat heb je gezien?”

Jezus geeft hen drie ‘mogelijkheden’, drie redenen waarom ze de tocht naar de woestijn gemaakt zouden kunnen hebben: was het een riet, door de wind bewogen; een mens in weelderige kleding of om een profeet te zien? Elk van deze ‘mogelijkheden’ is de moeite van de aandacht waard (misschien een andere keer!).

Tegelijkertijd roept dezelfde vraag, “Waar ben je dan naar gaan kijken?”, iets anders op.

Misschien ben je met bepaalde verwachting ergens voor gegaan. Je bent met bepaald verlangen of hoop op weg gegaan maar wat je hebt gezien is zo anders als wat je had gehoopt dat er zou gebeuren.

Waar ben je dan naar gaan kijken? Met welke indruk ben je uit de afgelopen tijd gekomen. Wat heeft je ‘tocht in de woestijn’ je opgeleverd? Welke focus heeft je leven gekregen? Wat is nu op dit moment datgene wat je aandacht heeft?

In deze vraag van Jezus ligt misschien ook een hulplijn voor jou en mij, een moment om Hem te vragen opnieuw te komen en te helpen om weer datgene te zien wat Hij voor je heeft en waarmee je een (lange) tijd geleden op pad bent gegaan.

Henk Kersten

“waar ben je dan naar gaan kijken” is a post from Henk Kersten.

In 1 Timothexfcs 6:11-13 concentreert Paulus zich op datgene wat Timothexfcs kan helpen in zijn houding naar anderen maar ook in het hebben van de juiste focus voor vandaag en voor de dag van morgen.
Je zou datgene wat Paulus hem meegeeft kunnen samenvatten in drie woorden: vluchten, volgen en vechten.
Om van de verkeerde zaken vandaan te rennen, de goede dingen te volgen en te vechten voor datgene wat de moeite waard is.
Heel belangrijk is het om deze drie niet met elkaar te verwarren. Sommige christenen zijn aan het vechten tegen datgene waarvoor ze eigenlijk zouden moeten vluchten of ze vluchten voor datgene waar ze eigenlijk tegen zouden moeten vechten.
Op bepaalde momenten is vluchten de enige optie (zoals Jozef bij Potifar), door letterlijk ergens vandaan te rennen en niet in eigen kracht iets te willen doen. Dit is de houding die eigenlijk zegt: "Ik blijf uit de buurt!"
"De goede strijd strijden" is een houding die overeenkomt met het blijven staan als het er echt op aan komt. Om voor ons geloof uit te durven komen, Gods woord te gebruiken als satan ons denken aanvalt of er veroordeling op ons afkomt.
Tussen vluchten of vechten ligt er iets anders waartoe Paulus zijn 'zoon' oproept, namelijk een houding van volgen. Leren om ergens vandaan te rennen en tegelijkertijd ook op iets af te rennen. Om te omarmen wat je karakter vormt en sterker maakt. Het is niet zo zeer de houding van 'vechten' als wel de houding van 'volgen' wat ons als christenen sterker maakt.
Jij en ik hebben de Heilige Geest nodig om ons te helpen om op de juiste tijden te vluchten of te vechten (te blijven staan) en Zijn wijsheid in wat we moeten volgen waardoor we sterker en gezonder worden als christen.

Henk Kersten

Vluchten, volgen en vechten is a post from Henk Kersten.

Verleden week vergeleken we de geslachtslijn van Adam met die van Jezus Christus.
Warren Wiersbe zegt: 'het verhaal van de geslachtslijn van Adam is een hele trieste welke eindigt inhet laatste vers van het OT met een vloek, terwijl het NT als einde heeft dat er geen vloek meer zijn zal. Waar de eerste Adam de vloek binnenbracht, heeft de laatste Adam de vloek gedragen. Van hem die de doornen en distels binnenbracht tot Hem die de doornen droeg.'

Hier in Genesis vinden we het (korte) verhaal van een man die naast Elia de enige is geweest die nooit een natuurlijke dood gestorven is. 'God nam hem'- het woord is vergelijkbaar met het woord'vertaling': het overzetten van een woord van de ene taal in een andere zonder dat het haar betekenis verliest.Henoch werd 'vertaald', overgezet van de ene wereld in een volgende. Nog steeds Henoch, maar met een ander lichaam in een totaal nieuwe wereld. Er gebeurde iets met Henoch toen er een zoon geboren werd. De eerste 65jaar was er weinig te merken totdat er een baby kwam.
Soms denk ik wel 'als mensen staan bij de geboorte van hun kind en nog niet kunnen inzien dat er een Schepper en Vader is over hen en hun kind(eren), dan zal er heel weinig over zijn om hen hiervan te
overtuigen.

In ieder geval veranderde dit het leven van Henoch op een ingrijpende wijze. De mensen waren massaal de weg kwijt, maar Henoch vond de weg naar God terug. Dit was zo kostbaar dat hij God geen enkel moment meer uit het oog verloor. Hebreexebn 11 vertelt ons dat hij God geloofde en in Judas 14 lezen we dat hij getuigde en profeteerde over zijn generatie. Hij was God welgevallig
en wilde God hem dichtbij Zichzelf hebben. Henoch 's leven is een geweldig voorbeeld voor een ieder van ons om staande te blijven en God te volgen.

Zijn leven roept ons op om te volharden met geloof en te blijven spreken over Gods goedheid en genade in Jezus Christus ook al lijkt er soms zo weinig zichtbaar. Blijf net als Henoch wandelen met God.

Henk Kersten

Henoch wandelde met God (Genesis 5:21) is a post from Henk Kersten.

We hebben over de afgelopen weken gekeken naar het leven van Kain en als we heel goed zouden hebben stil gestaan ook mogelijk iets over onszelf hebben kunnen ontdekken. De vraag die leeft: Is het mogelijk voor een christen om iets van Kain te herkennen in onszelf?

Misschien daar waar Kain iets in zijn handen heeft als een offer, die in zijn aanbidding van God niet met lege handen komt, maar wel met een hart dat niet correct is t.o.v. van zijn eigen broer? Of waar hij ondanks de hulp van God geen afstand neemt van jaloersheid en wrok in zijn hart en hierdoor op een punt komt dat hij zijn broer vermoord. Kan het zijn dat door jaloersheid relaties stuk zijn gegaan omdat je niet hebt begrepen x91waarom hij/zij wel en waarom ik niet?x92 Kan het zijn dat je jezelf bent tegengekomen in het rusteloze hart van Kain die vanaf het moment dat hij zich niet meer aan God kan overgeven een richting kiest niet langer heel dichtbij God zelf. Hij vertrekt naar het oosten, ver bij God vandaan?

In het gedeelte voor deze week zien we hem als een bouwer: als iemand die een permanente plek zoekt zonder een levende relatie met God te hebben. Zox92n plek zou zelfs voor jou en mij de kerk kunnen zijn waar we een deel van uitmaken als onze gedachte hierbij is dat het gaat om het bijwonen van samenkomsten en niet (langer) voor een ontmoeten van Jezus zelf.

Iets blijvends zoeken voor onszelf (Kain bouwde een stad en vernoemde deze naar zijn zoon) is niet het beeld wat God ons vanuit Genesis wil geven, als we kijken naar een man als Abraham, waarvan Hebreeen 11 vers 8 zegt dat hij toen hij geroepen werd uit zijn huis ging om in een tent te gaan wonen en zijn verblijven in dezelfde stad inwisselde voor het op zoek zijn naar een andere stad.

Van een bekende en rijke man in zijn eigen stad werd hij een tentbewoner en een vreemdeling op iedere andere plaats voor de rest van zijn leven. Er staat dat hij x91zelfs in het land der belofte als een vreemdeling verbleefx92, zelfs op een plaats wat thuis zou moeten kunnen zijn voelde hij zich niet helemaal thuis. In ons houden van Zijn gemeente, van Zijn kerk als een familie is er nog altijd iets (hoop ik) waarbij we ons nooit helemaal thuis zullen voelen. Abraham verwachtte een stad, waarvan God de architect en bouwmeester was. Een plaats door God gebouwd! Waarvan Jezus zei: x91Ik ga terug naar de Vader, maar ik zal een woning voor een ieder van jullie klaarmakenx85.x94

Iedere christen heeft ergens diep van binnen te maken met een x91heimweex92 naar thuis en met een worsteling om in de roeping van God over ons leven deze tijd van ons vreemdelingschap naar Zijn wil te volbrengen. Bouw nooit aan een permanente plaats maar blijf als een Abraham in x91tentenx92 wonen.

We hebben over de afgelopen weken gekeken naar het leven van Kain en als we heel goed zouden hebben stil gestaan ook mogelijk iets over onszelf hebben kunnen ontdekken. De vraag die leeft: Is het mogelijk voor een christen om iets van Kain te herkennen in onszelf?

Misschien daar waar Kain iets in zijn handen heeft als een offer, die in zijn aanbidding van God niet met lege handen komt, maar wel met een hart dat niet correct is t.o.v. van zijn eigen broer? Of waar hij ondanks de hulp van God geen afstand neemt van jaloersheid en wrok in zijn hart en hierdoor op een punt komt dat hij zijn broer vermoord. Kan het zijn dat door jaloersheid relaties stuk zijn gegaan omdat je niet hebt begrepen x91waarom hij/zij wel en waarom ik niet?x92 Kan het zijn dat je jezelf bent tegengekomen in het rusteloze hart van Kain die vanaf het moment dat hij zich niet meer aan God kan overgeven een richting kiest niet langer heel dichtbij God zelf. Hij vertrekt naar het oosten, ver bij God vandaan?

In het gedeelte voor deze week zien we hem als een bouwer: als iemand die een permanente plek zoekt zonder een levende relatie met God te hebben. Zox92n plek zou zelfs voor jou en mij de kerk kunnen zijn waar we een deel van uitmaken als onze gedachte hierbij is dat het gaat om het bijwonen van samenkomsten en niet (langer) voor een ontmoeten van Jezus zelf.

Iets blijvends zoeken voor onszelf (Kain bouwde een stad en vernoemde deze naar zijn zoon) is niet het beeld wat God ons vanuit Genesis wil geven, als we kijken naar een man als Abraham, waarvan Hebreeen 11 vers 8 zegt dat hij toen hij geroepen werd uit zijn huis ging om in een tent te gaan wonen en zijn verblijven in dezelfde stad inwisselde voor het op zoek zijn naar een andere stad.

Van een bekende en rijke man in zijn eigen stad werd hij een tentbewoner en een vreemdeling op iedere andere plaats voor de rest van zijn leven. Er staat dat hij x91zelfs in het land der belofte als een vreemdeling verbleefx92, zelfs op een plaats wat thuis zou moeten kunnen zijn voelde hij zich niet helemaal thuis. In ons houden van Zijn gemeente, van Zijn kerk als een familie is er nog altijd iets (hoop ik) waarbij we ons nooit helemaal thuis zullen voelen. Abraham verwachtte een stad, waarvan God de architect en bouwmeester was. Een plaats door God gebouwd! Waarvan Jezus zei: x91Ik ga terug naar de Vader, maar ik zal een woning voor een ieder van jullie klaarmakenx85.x94

Iedere christen heeft ergens diep van binnen te maken met een x91heimweex92 naar thuis en met een worsteling om in de roeping van God over ons leven deze tijd van ons vreemdelingschap naar Zijn wil te volbrengen. Bouw nooit aan een permanente plaats maar blijf als een Abraham in x91tentenx92 wonen.

Henk Kersten

Een stad bouwen of er xe9xe9n zoeken? is a post from Henk Kersten.

We hebben over de afgelopen weken gekeken naar het leven van Kain en als we heel goed zouden hebben stil gestaan ook mogelijk iets over onszelf hebben kunnen ontdekken. De vraag die leeft: Is het mogelijk voor een christen om iets van Kain te herkennen in onszelf?

Misschien daar waar Kain iets in zijn handen heeft als een offer, die in zijn aanbidding van God niet met lege handen komt, maar wel met een hart dat niet correct is t.o.v. van zijn eigen broer? Of waar hij ondanks de hulp van God geen afstand neemt van jaloersheid en wrok in zijn hart en hierdoor op een punt komt dat hij zijn broer vermoord. Kan het zijn dat door jaloersheid relaties stuk zijn gegaan omdat je niet hebt begrepen xe2x80x98waarom hij/zij wel en waarom ik niet?xe2x80x99 Kan het zijn dat je jezelf bent tegengekomen in het rusteloze hart van Kain die vanaf het moment dat hij zich niet meer aan God kan overgeven een richting kiest niet langer heel dichtbij God zelf. Hij vertrekt naar het oosten, ver bij God vandaan?

In het gedeelte voor deze week zien we hem als een bouwer: als iemand die een permanente plek zoekt zonder een levende relatie met God te hebben. Zoxe2x80x99n plek zou zelfs voor jou en mij de kerk kunnen zijn waar we een deel van uitmaken als onze gedachte hierbij is dat het gaat om het bijwonen van samenkomsten en niet (langer) voor een ontmoeten van Jezus zelf.

Iets blijvends zoeken voor onszelf (Kain bouwde een stad en vernoemde deze naar zijn zoon) is niet het beeld wat God ons vanuit Genesis wil geven, als we kijken naar een man als Abraham, waarvan Hebreeen 11 vers 8 zegt dat hij toen hij geroepen werd uit zijn huis ging om in een tent te gaan wonen en zijn verblijven in dezelfde stad inwisselde voor het op zoek zijn naar een andere stad.

Van een bekende en rijke man in zijn eigen stad werd hij een tentbewoner en een vreemdeling op iedere andere plaats voor de rest van zijn leven. Er staat dat hij xe2x80x98zelfs in het land der belofte als een vreemdeling verbleefxe2x80x99, zelfs op een plaats wat thuis zou moeten kunnen zijn voelde hij zich niet helemaal thuis. In ons houden van Zijn gemeente, van Zijn kerk als een familie is er nog altijd iets (hoop ik) waarbij we ons nooit helemaal thuis zullen voelen. Abraham verwachtte een stad, waarvan God de architect en bouwmeester was. Een plaats door God gebouwd! Waarvan Jezus zei: xe2x80x98Ik ga terug naar de Vader, maar ik zal een woning voor een ieder van jullie klaarmakenxe2x80xa6.xe2x80x9d

Iedere christen heeft ergens diep van binnen te maken met een xe2x80x98heimweexe2x80x99 naar thuis en met een worsteling om in de roeping van God over ons leven deze tijd van ons vreemdelingschap naar Zijn wil te volbrengen. Bouw nooit aan een permanente plaats maar blijf als een Abraham in xe2x80x98tentenxe2x80x99 wonen.

We hebben over de afgelopen weken gekeken naar het leven van Kain en als we heel goed zouden hebben stil gestaan ook mogelijk iets over onszelf hebben kunnen ontdekken. De vraag die leeft: Is het mogelijk voor een christen om iets van Kain te herkennen in onszelf?

Misschien daar waar Kain iets in zijn handen heeft als een offer, die in zijn aanbidding van God niet met lege handen komt, maar wel met een hart dat niet correct is t.o.v. van zijn eigen broer? Of waar hij ondanks de hulp van God geen afstand neemt van jaloersheid en wrok in zijn hart en hierdoor op een punt komt dat hij zijn broer vermoord. Kan het zijn dat door jaloersheid relaties stuk zijn gegaan omdat je niet hebt begrepen xe2x80x98waarom hij/zij wel en waarom ik niet?xe2x80x99 Kan het zijn dat je jezelf bent tegengekomen in het rusteloze hart van Kain die vanaf het moment dat hij zich niet meer aan God kan overgeven een richting kiest niet langer heel dichtbij God zelf. Hij vertrekt naar het oosten, ver bij God vandaan?

In het gedeelte voor deze week zien we hem als een bouwer: als iemand die een permanente plek zoekt zonder een levende relatie met God te hebben. Zoxe2x80x99n plek zou zelfs voor jou en mij de kerk kunnen zijn waar we een deel van uitmaken als onze gedachte hierbij is dat het gaat om het bijwonen van samenkomsten en niet (langer) voor een ontmoeten van Jezus zelf.

Iets blijvends zoeken voor onszelf (Kain bouwde een stad en vernoemde deze naar zijn zoon) is niet het beeld wat God ons vanuit Genesis wil geven, als we kijken naar een man als Abraham, waarvan Hebreeen 11 vers 8 zegt dat hij toen hij geroepen werd uit zijn huis ging om in een tent te gaan wonen en zijn verblijven in dezelfde stad inwisselde voor het op zoek zijn naar een andere stad.

Van een bekende en rijke man in zijn eigen stad werd hij een tentbewoner en een vreemdeling op iedere andere plaats voor de rest van zijn leven. Er staat dat hij xe2x80x98zelfs in het land der belofte als een vreemdeling verbleefxe2x80x99, zelfs op een plaats wat thuis zou moeten kunnen zijn voelde hij zich niet helemaal thuis. In ons houden van Zijn gemeente, van Zijn kerk als een familie is er nog altijd iets (hoop ik) waarbij we ons nooit helemaal thuis zullen voelen. Abraham verwachtte een stad, waarvan God de architect en bouwmeester was. Een plaats door God gebouwd! Waarvan Jezus zei: xe2x80x98Ik ga terug naar de Vader, maar ik zal een woning voor een ieder van jullie klaarmakenxe2x80xa6.xe2x80x9d

Iedere christen heeft ergens diep van binnen te maken met een xe2x80x98heimweexe2x80x99 naar thuis en met een worsteling om in de roeping van God over ons leven deze tijd van ons vreemdelingschap naar Zijn wil te volbrengen. Bouw nooit aan een permanente plaats maar blijf als een Abraham in xe2x80x98tentenxe2x80x99 wonen.

Henk Kersten

Een stad bouwen of er xc3xa9xc3xa9n zoeken? is a post from Henk Kersten.